dinsdag 7 februari 2017

Weerstand. Hoe krijg ik een collega mee?

Afgelopen week had ik Loes in mijn training. Haar directe collega wilde een belangrijk project niet uitvoeren, ondanks dat deze prioriteit was gesteld door de directeur. Loes was verantwoordelijk voor dit project. In elk gesprek met haar collega ontstond alleen maar gezucht, ja-maar met tegenargumenten om uit te leggen dat dit project geen goed idee is. Er kwam geen beweging in. Wat te doen? Het kostte Loes veel energie. Ze keek op tegen de gesprekken met deze collega.

Onderzoeken van mogelijkheden om de collega mee te krijgen. 

Allereerst hebben we met de groep onderzocht wat de mogelijkheden waren om deze collega mee te krijgen.
  • Luisteren............................................................Loes zei: heb ik gedaan
  • Vragen stellen waarom ze niet mee wil.............Loes zei: heb ik gedaan
  • Op empathie zitten................Loes zei: dat werkt niet bij deze collega. Dan sneeuw ik onder.
  • Voorstellen doen...................Loes zei: heb ik gedaan
  • Goede argumenten geven.............Loes zei: heb ik gedaan 
  • Zeggen dat ze het moet doen........Loes zei: ik kan haar niet dwingen. 
  • Accepteren dat ze niet wil............Loes zei: kan ik niet. Het is mijn project.
  • Escaleren.........je schaalt op naar iemand hoger in de hiërarchie......Loes zei: dit heb ik gemeld.
Op alle antwoorden gaf Loes aan dat ze het gedaan had, toch kreeg ze haar collega niet mee. Mijn vermoeden was dat er iets mis was gegaan in de uitvoering. Ik dacht laten we dat eens onderzoeken. 

Valkuilen bij opstandige collega's

Loes luisterde wel, maar niet echt. De vragen die Loes stelde hadden een direct doel voor ogen om de collega te veranderen. Het waren geen vragen vanuit oprechte interesse. Ze was niet echt aan het luisteren, maar aan het nadenken welke volgende vraag ze zou kunnen stellen. Dit riep bij haar collega alleen maar meer weerstand op.
Tijdens een rollenspel bleek dat ze ook geen ruimte gaf aan haar collega. Loes zat voorop haar stoel, praatte snel met een harde stem, en onderbrak haar collega diverse keren. Er was goed te zien dat Loes gespannen was en dat dit gesprek haar veel energie kostten.

De grootste valkuil is om weerstand tegen weerstand te hebben. De hakken gaan hierdoor steeds verder in het zand. 
"Weerstand roept weerstand op. Met weerstand verander je geen weerstand."

Werkelijk ruimte geven om mensen mee te krijgen

We hebben Loes tips gegeven, zoals die hieronder staan, en we keken vervolgens naar de uitvoering en het effect op de acteur in het rollenspel. 
  • Geef jezelf de ruimte Ontspan en adem rustig. Ik gaf haar de suggestie om zich voor te stellen dat ze met haar beste vriend in de kroeg zat met een glaasje wijn. (dit was een grote uitdaging voor Loes, omdat haar neiging was direct weer in de actieve rol te gaan zitten)
  • Geef de ander de ruimte door te luisteren en non-verbaal door fysiek de ruimte te geven. Zit een beetje achteruit en stel vragen. Wees oprecht nieuwsgierig naar de ander en onderzoek wat iemand wil.
    • Hoe gaat het met je? (wees oprecht, anders werkt het niet)
    • Hoe komt het dat je dit project niet wilt doen?
    • Waarom is dit zo belangrijk voor jou? 
    • Wat heb je nodig (van mij) om dit project op te starten?

Positieve effecten van ruimte geven

Loes merkte dat ze haar collega nog steeds niet meekreeg, wat Loes ook niet had verwacht. Consequenties waren nu wel duidelijk. Er waren wel veel positieve resultaten. Het gesprek was nu heel ontspannen. Daarnaast kreeg ze heel veel informatie over de redenen waarom haar collega niet mee wilde werken. En het gesprek kostte haar geen energie meer. Ze zag niet meer op tegen gesprekken met haar.

De volgende stap was om vanuit ontspanning helderheid te krijgen. Te onderzoeken of je de ander mee kunt krijgen. 
  • Doe een voorstel of laat de ander met een voorstel komen. Zo kan de ander aangeven binnen zijn of haar eigen grenzen hoe de uitkomsten kunnen zijn. 
    • Waarom doe jij niet een voorstel hoe jij het zou willen? 
    • Ik stel voor dat je een keer met de directeur praat. Zou je dat prettig vinden?
  • Benoem wat je hoort, ziet en voelt. De ander voelt zich hierdoor gehoord en krijgt meer empathie voor je en is doorgaans eerder geneigd mee te bewegen.
    • Ik hoor dat ervan baalt dat je het druk hebt, klopt dat?
    • Je hebt er echt geen zin in, of niet?   
  • Geef consequenties aan.
    • Wees duidelijk. Uiteindelijk kan ze duidelijk aangeven, zonder in te emotie te schieten, dat dit project prioriteit had bij de directeur.
      En tevens dat ze met directeur zou bespreken (zonder te dreigen) welke afdelingen en personen niet mee wilde in dit project. Ze vroeg of dit niet vervelend voor haar was en of ze bij dit gesprek aanwezig wilde zijn. 
    • Rond het gesprek vriendelijk af.

In dit specifieke geval kreeg ze de collega mee door gesprekken met de directeur. Ze had het geleerde ook toe kunnen passen in andere situaties. Belangrijkste wat het opgeleverd had, was dat ze minder hard ging werken om mensen mee te krijgen. In de plaats van trekken, eerder meeveren, duidelijk zijn en grenzen aangeven. Resultaat was minder spanning en minder stress en toch resultaat.

Collega's niet meekrijgen

Soms krijg je collega's niet mee en is het trekken aan een dood paard. Wordt niet boos of ga in de weerstand, dat lost het niet op. Wees duidelijk en blijf vriendelijk, vooral naar jezelf. De bal moet nu neergelegd worden bij de directeur. Wanneer je op bovenstaande manier het gesprek aangaat, is de kans de relatie goed blijft het grootst. 

Geen opmerkingen: