zaterdag 8 mei 2010

Kinderen voelen authenticiteit intuitief aan

Kinderen voelen intuitief aan of iemand authentiek is of niet. Kinderen zijn immers altijd helder, het is leuk of niet leuk, het klopt of het klopt niet. Dat voelen ze haarfijn aan en dat laten ze zien en horen.

Kinderen en authenticiteit
Kinderen (tot een bepaalde leeftijd) hebben geen last van de gedachte dat ze iedereen aardig moeten vinden. Volwassenen kunnen rotopmerkingen naar hun hoofd geslingerd krijgen en toch doen alsof ze iemand aardig vinden, terwijl ze subtiel uitstralen dat het niet zo is. Kinderen zijn duidelijk, echt en authentiek. Deze opmerkingen kunnen hard binnenkomen, maar veel volwassenen hebben zich aangeleerd deze te negeren. Vaak voelen ze die opmerkingen zelfs niet meer, iets wat kinderen niet kunnen ontkennen. Kinderen staan immers open voor wat ze voelen en hebben nog niet (aan)geleerd welke gevoelens ze 'moeten' afsluiten.

Jezelf afsluiten en authenticiteit verliezen
Vanaf een bepaalde leeftijd gaan normen en waarden van ouders, familie, omgeving en school een rol spelen. Natuurlijke reacties worden afgeleerd omdat 'het zo hoort'. Denk eens aan het verplichte handen geven bij kennismaking. Veel kinderen geven duidelijk aan dat ze met bepaalde mensen geen contact willen maken. Ze leren zichzelf hier over heen zetten en toch contact te maken. Dit kan al de eerste stap zijn om te negeren wat je eigenlijk van binnen voelt. De normen en waarden zijn belangrijker dan je eerste intuitie.

Authenticiteit terugpakken
Ook binnen de huidige gedragsconventies kun je aangeven dat iets fijn of niet fijn is in communicatie met anderen. Het is een balans tussen contact maken en je eigen grenzen respecteren. Om deze grenzen te respecteren moet je wel kunnen voelen of ervaren. Durf jij hierover te communiceren en zo je authenticiteit terug te pakken?

Geen opmerkingen: